جُهڙ ڦڙ مٿي مارُئين، جت چيها، چلُڙ، چِڪَ
اندرُ ٿو اُڃَ مرَي، ساهه انهن جي سِڪَ
پيَهُون شالَ پَهيُون ڀرَي، تئان ڏيئي تِڪَ
وَرَ پريان سين پِڪَ، ٻئيا ڀاڻَ ڀَريائي گهوريان.
سُرُ مارئي
چيها = گاهه جو قسم
چلُڙ = گپَ
اُنيَن = انهن
پيَهُون = پيون
پَهيُون = پياليون، وٽيون، تسريون
تئَان = تتان، سڪ جي سر چشمي منجهان
تڪَ = سُرڪي، ڳيت
پريان = پرين - سرائيڪي ٻوليءَ جو لفظ
پڪَ = هڪ سُرڪي، چُڪَو - محبوب جي وات تان لٿل يا پياريل هڪ چُڪي.
ڀاڻَ = پيالا، وٽا
ڀريائي = ڀريل ئي
بيت جو منظر
مارئي ٿي چئي ته منهنجي مارن جي ملڪ تي وسڪارو ٿيوآهي سو اُتي ساوا گاهه ڦٽا آهن ۽ مينهَن جي ڪري گپ چڪ به ٿي آهي.
منهنجي دل ۽ ساهه انهن جي سڪ ۾ جهڄي ۽ جُهري پيو آهي.
جيڪو پَلُرَ جو پاڻي هيٺاهين ۾ گڏ ٿيو آهي سو جيڪر پيالا ڀري ڳيتون ڏئي ڍؤڪري پيان.
او عمر ! منهنجي محبوب سان گڏجي سندس وات تان لٿل جي هڪ سُرڪي به ملي پئي ته ٻيا هڙئي پيالا ان هڪ سُرڪيءَ تان صدقو ڪيان.
سمجهاڻي
ڀٽائي هن بيت جي منظرنگاري دلڪش ۽ رومانٽڪ انداز ۾ بيان ڪئي آهي. وسڪاري کان پوءِ ٿر جنت جو ڏيک پيو ڏئي. هر پاسي ساوڪ، سبزيون، گُلَ ۽ ٻوٽا ماحول کي معطر ۽ دلفريب ڪن ٿا.
تنهن ويل وري محبوب جي ياد، سڪ، اُڪير ۽ اڃ جيءُ جهوري ٿي ڇڏي. مٿان وري مينهَن جي گڏ ٿيل پاڻيءَ سان سالن جي سڪايل اڃ کي اُجهائجي ڪي پيالا ڀري ته به اڃ نه لهي . محبوب پنهنجي هٿن سان سندس وات تان لٿل هڪ سُرڪي جي پياري ته جيڪر سڀ پيالا صدقي ڪجن.
______
محترم مظفر منگي صاحب جي ٿورن سان سندس فيسبوڪ وال تان ورتل
اندرُ ٿو اُڃَ مرَي، ساهه انهن جي سِڪَ
پيَهُون شالَ پَهيُون ڀرَي، تئان ڏيئي تِڪَ
وَرَ پريان سين پِڪَ، ٻئيا ڀاڻَ ڀَريائي گهوريان.
سُرُ مارئي
چيها = گاهه جو قسم
چلُڙ = گپَ
اُنيَن = انهن
پيَهُون = پيون
پَهيُون = پياليون، وٽيون، تسريون
تئَان = تتان، سڪ جي سر چشمي منجهان
تڪَ = سُرڪي، ڳيت
پريان = پرين - سرائيڪي ٻوليءَ جو لفظ
پڪَ = هڪ سُرڪي، چُڪَو - محبوب جي وات تان لٿل يا پياريل هڪ چُڪي.
ڀاڻَ = پيالا، وٽا
ڀريائي = ڀريل ئي
بيت جو منظر
مارئي ٿي چئي ته منهنجي مارن جي ملڪ تي وسڪارو ٿيوآهي سو اُتي ساوا گاهه ڦٽا آهن ۽ مينهَن جي ڪري گپ چڪ به ٿي آهي.
منهنجي دل ۽ ساهه انهن جي سڪ ۾ جهڄي ۽ جُهري پيو آهي.
جيڪو پَلُرَ جو پاڻي هيٺاهين ۾ گڏ ٿيو آهي سو جيڪر پيالا ڀري ڳيتون ڏئي ڍؤڪري پيان.
او عمر ! منهنجي محبوب سان گڏجي سندس وات تان لٿل جي هڪ سُرڪي به ملي پئي ته ٻيا هڙئي پيالا ان هڪ سُرڪيءَ تان صدقو ڪيان.
سمجهاڻي
ڀٽائي هن بيت جي منظرنگاري دلڪش ۽ رومانٽڪ انداز ۾ بيان ڪئي آهي. وسڪاري کان پوءِ ٿر جنت جو ڏيک پيو ڏئي. هر پاسي ساوڪ، سبزيون، گُلَ ۽ ٻوٽا ماحول کي معطر ۽ دلفريب ڪن ٿا.
تنهن ويل وري محبوب جي ياد، سڪ، اُڪير ۽ اڃ جيءُ جهوري ٿي ڇڏي. مٿان وري مينهَن جي گڏ ٿيل پاڻيءَ سان سالن جي سڪايل اڃ کي اُجهائجي ڪي پيالا ڀري ته به اڃ نه لهي . محبوب پنهنجي هٿن سان سندس وات تان لٿل هڪ سُرڪي جي پياري ته جيڪر سڀ پيالا صدقي ڪجن.
______
محترم مظفر منگي صاحب جي ٿورن سان سندس فيسبوڪ وال تان ورتل
مظفر منگي جو جنم عظيم تاريخي ۽ ثقافتي اهڃاڻ مهين جي دڙي جي ڪک ۾ اڏيل ٻلهڙيجيءَ جي مهڪ واري چيڪي مٽيءَ ۾ ٿيو. سندن والد محترم استاد سان گڏ لطيف شناس، ليکڪ ۽ ڊرامه نويس هيو. پاڻ جڏهن جوان ٿيو ته بيباڪ صحافي، شاعر، اديب، محقق ۽ ڀٽائيءَ جي پارکو مرحوم هدايت منگيءَ جيڪو سندن وڏو ڀاءُ ٿئي سندن تعليم ۽ تربيت ڪئي.
رشيد سمون جنهن جو تعارف هوئن ته سنڌ سلامت آهي پر سنڌي بلاگنگ جي دنيا ۾ نوان ٽيمپليٽ متعارف ڪرائي اهي سنڌين ۾ ورهائي سنڌي ٻولي جي ڪمپيوٽنگ جي دنيا ۾ اڳڀرائي ۽ سهڻي ڏيک ڏيڻ لاءِ ڪوشان ڪرڻ به سندس ئي ڪم آهي