هَٿَين هَٿَڪڙَولَ، هيَڙَي پيَم هُن جَا

هَٿَين هَٿَڪڙَولَ، هيَڙَي پيَم هُن جَا

سَانگِي سَاريَم، سُومرَا ! ڍَاٽي پاسَي ڍَولَ

ٻَاٻَاڻَن سِين ٻَولَ، ڪئَم نه ڪَوٽَ وهَڻَ جَا

سُرُ مَارُئي

هَٿَين = هٿن ۾

هَٿڪَڙولَ = هٿڪڙيون

هيَڙَي = هنئڙي ۾، مَنَ ۾، دل ۾

هُن جا = هنن جا يعني مارن جا

ڍَاٽي = ڍٽ علائقي جا رهاڪو، مارئيءَ جي وطن جا - ٿر جي وچ واري حصي کي ڍٽ چوندا آهن

ڍَولَ = محبوب، پرين

ٻَاٻَاڻَن = اباڻن

ٻَولَ = قول، اقرار، ڳالهيون، واعدا، وچن

ڪئَم = ڪيم

بيت جو پس منظر

~ هٿن ۾ هٿڪڙيون لڳل اٿم پر دل ۾ مارن جون ميخون لڳل اٿم.

~ او سومرا ! آئون پنهنجي سانگين کي پئي ساريان جيڪي ڍٽ پاسي جا رهاڪو آهن.

~ مون پنهنجي اباڻن سان ڪوٽ ۾ قيد رهڻ جا واعدا ڪونه ڪيا ها.

سمجهاڻي

مارئي پنهنجي مارن کي ساريندي عمر سان مخاطب آهي : 

هتي تو منهنجي هٿن ۾ هٿڪڙيون پارايون آهن پر منهنجي مَنَ، دل ۽ روح ۾ مارن جي محبت جون ميخون جڙيل آهن. او عمر ! اڄ مون کي پنهنجا مارو ڏاڍو ياد ٿا اچن. جيڪي ڍٽ ۾ رهندڙ آهن ۽ منهنجي محبوب کيت جا هم وطن آهن.

مون ڪڏهن به پنهنجي اباڻن سان تنهنجي بادشاهي محلن ۽ ماڙين ۾ راڻي ٿي رهڻ جا واعدا ڪونه ڪيا ها. مان ته مارن سان ئي گڏ جيئڻ ۽ مرڻ جا وچن ڪيا ها جيڪي ضرورپاڙينديس.

چونڊ، تحقيق ۽ تشريح محترم مظفر منگي صاحب جي ٿورن سان سندس فيسبوڪ وال تان ورتل

____

"ليکڪ" بابت

رشيد سمون مشهور سنڌي فورم سنڌ سلامت جو باني ۽ منتظمِ اعليٰ آهي. پان هر وقت سنڌي ٻولي سنڌي ٻولي کي انٽرنيٽ تي عام ڪرڻ جي جستجو ۾ رهي ٿو..