گُوندَرَ ڪِئو غَرَقُ، ماءُ ! مُهِجو جِندَڙو

گُوندَرَ ڪِئو غَرَقُ، ماءُ ! مُهِجو جِندَڙو
ڏکويَنِ مَرَڪُ، مَٿَي سَڳرَ پَنڌِڙو

سُرُ رِپَ

رِپَ = پربت، آفت

گُوندَرَ = غم

ڪِئو = ڪيو

غَرَقُ = لوڙهي، ٻوڙي، نهوڙي ڇڏيو

مُهِجو = منهنجو

جِندَڙو = جان، جسم، بدن

مَرَڪُ = فخر

مَٿي = تي

سَڳَرَ = رستو، راھ، پيچرو، واٽ، گس، منزل

بيت جو پس منظر

~ او جيجل ماءُ ! غمن تہ منهنجي جسم کي نهوڙي فنا ڪري ڇڏيو آهي.

~ ڏکويلن لاءِ منزل جي ڳولا فخر جو باعث آهي.

سمجهاڻي

تڪليفون، ايذاءَ، عذاب ۽ اذيتون انسان جون ازل کان ساٿي ۽ دوست رهيون آهن. زندگيءَ جَي هن ڊگهي ۽ اڻانگي سفر ۾ جڏهن سڀ ساٿ ڇڏي اڪيلو ڪري ويندا آهن. تڏهن انسان جا اهي غم، ڳڻتيون، اوجاڳا، اوسيئڙا، انتظار ۽ ڀوڳنائون ئي مددگار بڻجي کيس ڏڍ، آٿت، اتساھ ۽ جيئڻ جو حوصلو ڏيندا آهن.

ڀٽائي هن بيت ذريعي اسان کي سيکاري ٿو تہ ڏاڍ، جبر، ايذاءَ، عذاب، قيد، جيل ۽ کوليون ڏسي ڪڏهن بہ نہ گهٻرايو. پر نئين عزم، همٿ ۽ حوصلي سان محبوبَ ۽ منزلن جي تلاش، ڳولا، جاکوڙ ۽ جدوجهد جاري رکو. ڪاميابيون گلابن ۽ رابيلن جون مالهائون کڻي سدائين اوهان جون منتظر آهن.

چونڊ، تحقيق ۽ تشريح محترم مظفر منگي صاحب جي ٿورن سان سندس فيسبوڪ وال تان ورتل

____

"ليکڪ" بابت

رشيد سمون مشهور سنڌي فورم سنڌ سلامت جو باني ۽ منتظمِ اعليٰ آهي. پان هر وقت سنڌي ٻولي سنڌي ٻولي کي انٽرنيٽ تي عام ڪرڻ جي جستجو ۾ رهي ٿو..